------ माणूस ------

होते पारदर्शी काचेपलिकडे
दारिद्र्य उघडे नागडे...
कशी झाकावी लाज त्यांनी
निर्लज्ज मी पाहतो तिकडे



व्रुद्ध कोणी जराजर्जर,
रोग राईत व्यापला
सिग्नल पशी चादरिवर
देह् होता खंगलेला
वेदना इतक्या त्याच्या की
दुःख माझे तोकडे
होते पारदर्शी काचेपलिकडे
दारिद्र्य उघडे नागडे...



दुरवरती भडकलेली
एक चिता मला दिसे
थंड झोतात ए. सि. च्या
मी माझ्या गाडीत बसे
मनुष्याच्या आयुष्याचे
गुंतत चाललेले कोडे
होते पारदर्शी काचेपलिकडे
दारिद्र्य उघडे नागडे...



स्टार्ट् केले विचारांना
गियर मनात टाकला
आरशात मागे सरकणारा
द्रुष्टिकोन मी बदलला
पुरे आत जन्मचक्र
विधात्याला साकडे
होते पारदर्शी काचेपलिकडे
दारिद्र्य उघडे नागडे...



प्राक्तनाच्या भोगाने
व्यथित कधी... कधी क्रुद्ध मी
माणूस होईन हे तर नक्की
जरी नाही झालो बुद्ध मी

जरी नाही झालो ' बुद्ध ' मी!!!