------------- संडास -------------

अंधार झाला म्हणजे रात्र झालीच पाहिजे..
असं गणित गावाकडे अजिबात नसतं
तसं ही फासे पारध्यांना अंधाराचं भय ना रात्रीचं..

मळरानाच्या उजवी कडे पोलिस
पाटलाची चौकी होती...
चौकी कसली.. टपरीच ती..

दोन टेबल एक पिवळा बल्ब..
एक पण्यचा माठ, सडे तीन खुर्चा,
एक जाडा खांब आरोपीला बांधून ठेवायला,
आणि एक संडास !!!

दरोड्याच्या गुन्ह्याखाली आधीच बेदम मारहाण झलेल्या
सा फुट लांब अन् आडव्या अंगाच्याराक्या पारध्याला
राक्याला पोलिस पाटलाने खांबाला पार एकजीव करुन टाकला

बस.. भाड्या....गुमान.... सकाळी टाकतो तुला तालुक्याला...

राक्या पिवळे दात दाखवुन म्हणाला....सायेब्ब...
वाईच पोट हळु झालय आज... परसाकडं सोडा की..

दोन्हि हात आणि पाय एकमेकांना मजबूत बांधून पाटलाने त्याला संडासात ढकललं

आत घुसताना... राक्याच्या करगोट्याला सुरा...
मत्र चकाकल्या शिवाय राहिला नाही...

बोलून चालून पराधीच तो...
पाटलाच्या काळजात चर्र्र झालं

माठ घेऊन पाटील संडासाच्या मगच्या बाजुला गेला...
खिडकीवर माठ टेकवला !

सकाळी तालुक्यहून मोठठा..... साहेब आला...

काय पाटील.. कसा मेला आरोपी... ?

कुनी सांगाव साहेब... संडासल म्हून आत गेला होता... माळरान आहे...कुठुन जनावर आलं कसं... सांगू....
मी जाताना पाहिलं साहेब... दोन फुट होतं साहेब... पिवळ्या रंगाचं...

पंचनामा करा... संडासाच्या खिडकीला बारिक जाळी मारुन् घ्या तेवढी..

अन् एक घोट् पाणी पाजा...

पोलिस पाटील ग्लासामध्ये माठातलं हिरवट् पाणि भरु लागला !!!