उच्चभ्रू वस्तीतल्या ,
गगनचुंबी इमारतीच्या....
सज्ज्यात बसून ....
खालती दूरवर दिसणार्या
या झोपडपट्टीत्ल्या
मिणमीणत्या गॅसबत्तीच्या प्रकाशातला
गरिबीचा नंगा नाच पाहाण्यासाठी,
पाहाण्यासाठी.......आला आहात,
जमला आहत ............
तुम्ही सगळे पांढरपेशे,
सुखवस्तु
राव,
शेठ,
सावकार
आणि साहेब...
सोळा मजले लीफ्टने येऊन सुद्धा धापा टाकत....
आपापल्या
मोक्याच्या जागा .....
......पकडून बसणारी गीधाडं साले !
आपापल्या.............
साडीतही न माउशकणार्या,
गलेलठ्ठ ,
शेणाच्या रंगाची लिपस्टीक थापून,
खोल गळ्य़ाच्या ब्लाऊजेस मधून
ओंगळ चरबी ओतणार्या
तथाकथीत बायकांच्या साक्षीने पहात आहात,...
त्या झोपडीतील......
तान्हुल्याला पाजण्यासाठी दूर झालेला....
त्या गोर गरिब माऊलीचा
सरकलेला पदर ????
अरे हाड.....माXXXX साले.
थू !
थू !..........तुम्च्या झींदगानीवर !!!
--------------------------------------------------------------------
सोमवार १ फेब्रुवारी २०१०
----------- 'शब्दशहा' -----------
ही कविता मी 'मराठी कविता' कम्युनिटीवर या आधी सादर केली आहे.
आणि खास लोकाग्रहास्तव वगैरे काही मी ही पुन्हा सादर करत नाहिये...
तर सहज नविन आलेल्या आणि जुन्या रसिकांसाठी पुन्हा ही सादर करावी
असं मला वटलं म्हणून.
असो... वचताना,
ही कविता किर्तन किंवा प्रवचनाच्या चालीवर
गुणगुणली तर जर जास्त मजा येइल !
-------------------------
जसे वेद रसाळ, संपूर्ण चार,
किंवा गीतेत जे वदला ईश्वर,
शब्दांकडे माझ्या,
मी मागतो उत्तर,
होईन का मी थोर... शब्दशः
शब्द म्हणाले "चल हट् वेड्या"
नको करुस नसत्या खोड्या,
कविता नव्हेत कागदी होड्या,
दिसला ओहोळ की सोडायला !
ज्ञानेशाची जशी सरल ओवी,
माझी ही वाणी सम्रुद्ध व्हावी,
शब्द म्हणाले... त्या साठी हवी,
ओढ अध्यात्म , पर्मार्थाची !
श्ब्दांस म्हणालो तुम्ही व्हा ज्वाला,
सुर्य जो सावरकरांच्या, आत्म्यातून आला,
शब्द म्हणाले, "अरे अजाण बाळा"
ते ....येरागबाळ्य़ाचे काम् नाही !
शब्दसंपन्न जसे ग. दि. मा.,
व्हावे काव्यक्षितीजावरील चंद्रमा,
शब्द म्हणाले. अशी पौर्णिमा...
पुन्हा होणे केवळ अशक्य !
म्हणालो, शिरवाडकरांचा अंगार व्हा,
भटांचा काव्यश्रुंगार हवा,
पाडगावकर, विंदांचा... उदगार नवा,
तर...शब्द हसून निःशब्द झाले !
मी मलाच म्हणालो, हे काय अरे?
इतके कटु का असते 'खरे ' ?
अपयशा पेक्षा मरण बरे,
मी माझा श्वास थांबवला !
क्षणात शब्द घुसमटून गेले,
अक्षरे होऊन विस्कटू लागले,
प्रत्येक जण असतो म्हणाले,
आपापल्या शब्दांचा.....शब्दशः 'शब्दशहा' !!!
----------------------------------------------------------------
आणि खास लोकाग्रहास्तव वगैरे काही मी ही पुन्हा सादर करत नाहिये...
तर सहज नविन आलेल्या आणि जुन्या रसिकांसाठी पुन्हा ही सादर करावी
असं मला वटलं म्हणून.
असो... वचताना,
ही कविता किर्तन किंवा प्रवचनाच्या चालीवर
गुणगुणली तर जर जास्त मजा येइल !
-------------------------
जसे वेद रसाळ, संपूर्ण चार,
किंवा गीतेत जे वदला ईश्वर,
शब्दांकडे माझ्या,
मी मागतो उत्तर,
होईन का मी थोर... शब्दशः
शब्द म्हणाले "चल हट् वेड्या"
नको करुस नसत्या खोड्या,
कविता नव्हेत कागदी होड्या,
दिसला ओहोळ की सोडायला !
ज्ञानेशाची जशी सरल ओवी,
माझी ही वाणी सम्रुद्ध व्हावी,
शब्द म्हणाले... त्या साठी हवी,
ओढ अध्यात्म , पर्मार्थाची !
श्ब्दांस म्हणालो तुम्ही व्हा ज्वाला,
सुर्य जो सावरकरांच्या, आत्म्यातून आला,
शब्द म्हणाले, "अरे अजाण बाळा"
ते ....येरागबाळ्य़ाचे काम् नाही !
शब्दसंपन्न जसे ग. दि. मा.,
व्हावे काव्यक्षितीजावरील चंद्रमा,
शब्द म्हणाले. अशी पौर्णिमा...
पुन्हा होणे केवळ अशक्य !
म्हणालो, शिरवाडकरांचा अंगार व्हा,
भटांचा काव्यश्रुंगार हवा,
पाडगावकर, विंदांचा... उदगार नवा,
तर...शब्द हसून निःशब्द झाले !
मी मलाच म्हणालो, हे काय अरे?
इतके कटु का असते 'खरे ' ?
अपयशा पेक्षा मरण बरे,
मी माझा श्वास थांबवला !
क्षणात शब्द घुसमटून गेले,
अक्षरे होऊन विस्कटू लागले,
प्रत्येक जण असतो म्हणाले,
आपापल्या शब्दांचा.....शब्दशः 'शब्दशहा' !!!
----------------------------------------------------------------
-------------- मी नथुराम गोडसे बोलतोय...------------------
मी नथुराम गोडसे बोलतोय...
पण कोणी सुद्धा ऐकत नाही !
डोळे बंद, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
प्रत्येक जण इथे स्वतःच्या फ़ायद्यासाठी जगतोय,
वेगवेगळे रंग, आकार एकाच गोल चश्म्यातून बघतोय,
खोट्याची आरेरावी...
खऱ्याची भिक सुद्धा मागत नाही,
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
सत्याग्रह, त्याग अहिंसा... सगळ साफ झुठ आहे,
सत्य फक्त रक्ताची धार लागलेलं शिवबाचं बोट आहे...
जखम केव्हाच सुकली आहे,
पण रक्त मात्र थांबत नाही...
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
सज्जनांनी कधीच शस्त्र नव्हते त्यागले,
म्हणूनंच ना अटके पार, झेंडे आपले लागले ?
स्नान संध्ये साठी आता,
जल सिंधुचे संगत नाही...
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
संभवामी युगे युगे म्हणत्, कोणीच कसा आला नाही ?
खुदाने हिफ़ाजत केली नाही.. आणि विष्णु पुन्हा अवतरला नाही...
अस्त होणे अटळ आहे,
त्याशिवाय उदय होत् नही,
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
जे जे उत्तम उदात्त उन्नत, ते आम्ही स्मरणारच,
देशासाठी जन्मणार आणि देशासाठी मरणारंच,
महानतेला त्रिवार प्रणाम, पण.....
काळाची 'गरज' सरत नाही !
मी नथुराम गोडसे बोलतोय...
पण कोणी सुद्धा ऐकत नाही !
------------------------------------------------------------------------
पण कोणी सुद्धा ऐकत नाही !
डोळे बंद, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
प्रत्येक जण इथे स्वतःच्या फ़ायद्यासाठी जगतोय,
वेगवेगळे रंग, आकार एकाच गोल चश्म्यातून बघतोय,
खोट्याची आरेरावी...
खऱ्याची भिक सुद्धा मागत नाही,
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
सत्याग्रह, त्याग अहिंसा... सगळ साफ झुठ आहे,
सत्य फक्त रक्ताची धार लागलेलं शिवबाचं बोट आहे...
जखम केव्हाच सुकली आहे,
पण रक्त मात्र थांबत नाही...
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
सज्जनांनी कधीच शस्त्र नव्हते त्यागले,
म्हणूनंच ना अटके पार, झेंडे आपले लागले ?
स्नान संध्ये साठी आता,
जल सिंधुचे संगत नाही...
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
संभवामी युगे युगे म्हणत्, कोणीच कसा आला नाही ?
खुदाने हिफ़ाजत केली नाही.. आणि विष्णु पुन्हा अवतरला नाही...
अस्त होणे अटळ आहे,
त्याशिवाय उदय होत् नही,
डोळे, कान, तोंड बंद...
बुद्धी ही चालवत नाही !
जे जे उत्तम उदात्त उन्नत, ते आम्ही स्मरणारच,
देशासाठी जन्मणार आणि देशासाठी मरणारंच,
महानतेला त्रिवार प्रणाम, पण.....
काळाची 'गरज' सरत नाही !
मी नथुराम गोडसे बोलतोय...
पण कोणी सुद्धा ऐकत नाही !
------------------------------------------------------------------------
---------- पाथरवट -------------
भरलेल्या धुळीत खेळतात,
पाथरवटाच्या पोरी...
सारखेच झगे दोघींचे,
बनवलेले...फाडून नऊवारी !
बापाच्या दंडाचा ताईत,
फुगलेली नस जपतो...
घावावर बसती घाव,
घाम् पाप्ण्यांनी टिपतो !
सुकलेली कारभारीण,
ओटित वंशाचा दिवा...
लव्कर पेटली वात...
लई उपकार टुझे देवा !
वाहणारे, डोळे - प्यासे ओठ,
पदराशी झगडतो तान्हा...
फुटंलया नशिब तर,
कसा फुटावा पान्हा !
रस्त्याच्या पल्ल्याड एक ,
चिंचा, बोरं, कैरीचा ठेला...
तापलेल्या उन्हात....भैय्या,
विकतो ...'बरफ का गोला ' !
पोरी लागल्या रडू,
काही खायला मागती...
बापाचं त्वांड बी कडू,
महिना अखेरीला -- का.........पैकं झाडाला लागती !
दोन - पाच रुपये मोजत,
बाप गेला पलिकडे...
येताना जोरात,
एक येस्टी त्याला भिडे !
आक्रोश आकांत फक्त,
विखुरल्या बोरं अन् चिंचा...
सर्वत्र पसरले रक्त,
यात पोरींचा बा कंचा ?
मालकाच्या बंगल्या बाहेर,
उकिडव्या तिघी बसल्या त्या...
हिशोब साडे सत्तावीस दिवसांचा,
"मुकादम्............. बाईचा अंगठा घ्या !!!"
-------------------------------------------------------
पाथरवटाच्या पोरी...
सारखेच झगे दोघींचे,
बनवलेले...फाडून नऊवारी !
बापाच्या दंडाचा ताईत,
फुगलेली नस जपतो...
घावावर बसती घाव,
घाम् पाप्ण्यांनी टिपतो !
सुकलेली कारभारीण,
ओटित वंशाचा दिवा...
लव्कर पेटली वात...
लई उपकार टुझे देवा !
वाहणारे, डोळे - प्यासे ओठ,
पदराशी झगडतो तान्हा...
फुटंलया नशिब तर,
कसा फुटावा पान्हा !
रस्त्याच्या पल्ल्याड एक ,
चिंचा, बोरं, कैरीचा ठेला...
तापलेल्या उन्हात....भैय्या,
विकतो ...'बरफ का गोला ' !
पोरी लागल्या रडू,
काही खायला मागती...
बापाचं त्वांड बी कडू,
महिना अखेरीला -- का.........पैकं झाडाला लागती !
दोन - पाच रुपये मोजत,
बाप गेला पलिकडे...
येताना जोरात,
एक येस्टी त्याला भिडे !
आक्रोश आकांत फक्त,
विखुरल्या बोरं अन् चिंचा...
सर्वत्र पसरले रक्त,
यात पोरींचा बा कंचा ?
मालकाच्या बंगल्या बाहेर,
उकिडव्या तिघी बसल्या त्या...
हिशोब साडे सत्तावीस दिवसांचा,
"मुकादम्............. बाईचा अंगठा घ्या !!!"
-------------------------------------------------------
------------ रंगदे बसंती ------------
विचारांमध्ये धमक
नजरांमध्ये वचक
छातीमध्ये यल्गार
मुठीमध्ये अंगार
श्वासांमध्ये शक्ती
ध्यासामध्ये भक्ती
पावलांमध्ये शाश्वती
दिलांमध्ये प्रिती
मिठीमध्ये मीत
ओठी होते गीत
ओठी होते गीत...
...मेरा रंगदे बसंती चोला !!!
--------------------------------------------------
नजरांमध्ये वचक
छातीमध्ये यल्गार
मुठीमध्ये अंगार
श्वासांमध्ये शक्ती
ध्यासामध्ये भक्ती
पावलांमध्ये शाश्वती
दिलांमध्ये प्रिती
मिठीमध्ये मीत
ओठी होते गीत
ओठी होते गीत...
...मेरा रंगदे बसंती चोला !!!
--------------------------------------------------
------ गुलाबाच्या पाकळीवर फुलपाखराने बसणं ------
तुझं लाजणं...
आणि खळी पाडत हसणं
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
काळजात भरले, तुझे काजळ भरलेले डोळे,
हनुवटीवरचा तीळ...
जीवाला करतो खुळे,
कसं काय जमत तुला...
इतकं गोड दिसणं ?
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
पेरलेला मोगरा, अन्...
सावरलेल्या बटा,
सारवलेल्या अंगणात जशा...
रांगोळी-रंग छटा,
पापण्यांच्या पल्ल्याड...
तू दडवलेली स्वप्न !
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
ओठ तुझे कळ्या...
की मकरंदाचा ठेवा,
मूर्तिमंत सुगंध तू...
श्वास तरी कसा घ्यावा ?
गाल फ़ुगवत... नाक उडवत...
तुझं खोटं खोटं रुसणं !
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
----------------------------------------------
आणि खळी पाडत हसणं
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
काळजात भरले, तुझे काजळ भरलेले डोळे,
हनुवटीवरचा तीळ...
जीवाला करतो खुळे,
कसं काय जमत तुला...
इतकं गोड दिसणं ?
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
पेरलेला मोगरा, अन्...
सावरलेल्या बटा,
सारवलेल्या अंगणात जशा...
रांगोळी-रंग छटा,
पापण्यांच्या पल्ल्याड...
तू दडवलेली स्वप्न !
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
ओठ तुझे कळ्या...
की मकरंदाचा ठेवा,
मूर्तिमंत सुगंध तू...
श्वास तरी कसा घ्यावा ?
गाल फ़ुगवत... नाक उडवत...
तुझं खोटं खोटं रुसणं !
जणू गुलाबाच्या पाकळीवर...
फुलपाखराने बसणं !
----------------------------------------------
--------------- तुझं नाव ---------------
भारलेल्या क्षणांवर...
अशाच...कुठल्याश्या कोर्या पानावर...
लिहायचं होतं खूप काही...
नेमकं तेव्हाच...शाई संपली होती
जोरात झटकलं तेव्हा...
सांडले दोन थेंब... दोन थेंब शाईचे,
आणि बरचसे आसवांचे
भरुन आलेल्या डोळ्य़ांनी,
रिकाम्या पेनाने खरडवलेलं आठवतय...
तुझं नाव
अस्पष्ट...त्रिही.... खोल
कागदा सारखंच...
काळालाही फाडत जाणारं !!!
-------------------------------------------------------
अशाच...कुठल्याश्या कोर्या पानावर...
लिहायचं होतं खूप काही...
नेमकं तेव्हाच...शाई संपली होती
जोरात झटकलं तेव्हा...
सांडले दोन थेंब... दोन थेंब शाईचे,
आणि बरचसे आसवांचे
भरुन आलेल्या डोळ्य़ांनी,
रिकाम्या पेनाने खरडवलेलं आठवतय...
तुझं नाव
अस्पष्ट...त्रिही.... खोल
कागदा सारखंच...
काळालाही फाडत जाणारं !!!
-------------------------------------------------------
याची सदस्यता घ्या:
पोस्ट (Atom)
पोस्ट्स
